Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
w Krakowie
Wydział Filozoficzny

Wykłady będą dotyczyć pewnych zastosowań logiki w teologii (i związanej z nią teodycei). W wykładzie znajdą się elementy semantyki stosowanej w teologii i jej analiza z wykorzystaniem semantyki logicznej. Zwrócona będzie też uwaga na pewne elementy logiki formalnej (klasycznej, ale także z wykorzystaniem niektórych rachunków nieklasycznych), która znajduje zastosowanie w teologii. Dopełnieniem będzie omówienie pewnych błędów logicznych, szczególnie dotyczących logiki formalnej i semantyki), jakie pojawiają się w pracach teologicznych, a szczególnie w metodologiach teologii.

1. Logika jako narzędzie definiowania, rozumowania, klasyfikowania itp.
2. Specyfika języka teologii.
3. Związki teologii z logiką, czyli możliwość stosowania logiki w teologii oraz - w pewnych zagadnieniach - jej niewystarczalność. Ograniczenia logiki i teologii.
4. Przykłady pojęć z zakresu teologii dogmatycznej (np. trynitologii) trudnych do analizy logicznej.
5. Próby wykorzystania logiki współczesnej do uchwycenia pojęć i rozumowań teologicznych wymykającym się logice tradycyjnej.
6. Przykłady zastosowania tradycyjnej i współczesnej logiki formalnej w analizie pojęć i rozumowań w teologii i teodycei.
7. Logiczne spojrzenie na metodologię teologii, zwłaszcza dogmatycznej.
8. Przykłady błędów logicznych w teologii i jej metodologii.
9. Porównanie metodologii nauk teologicznych z metodologiami nauk formalnych i empirycznych.

Celem wykładów jest bliższe zapoznanie się z samą logiką stosowaną oraz z problemami powstającymi na styku teologii (teodycei) i logiki. Z jednej strony jest to nawiązanie do scholastycznego ideału teologii jako nauki opartej na sprawnych logicznie argumentach, z drugiej okazja do realizacji badań nad związkiem "fides et ratio" na gruncie współczesnej logiki. Będzie to też okazja do poszukiwania sposobów, aby filozofia na uniwersytecie kościelnym pełniła służebną, czyli pomocniczą, rolę wobec teologii poszukującej własnych, a jednocześnie uznanych powszechniej, dróg do doskonalenia swoich walorów naukowych łączących naukowe wartości tradycyjne ze współczesnymi.